De zin van het voorlezen van eigen teksten

Mensen met dyslexie schrijven soms de meest eenvoudige woorden verkeerd. Hier zitten vaak ook luisterwoorden bij (dit zijn woorden die je kunt schrijven zoals ze klinken). Omdat deze woorden vaak vrij kort zijn, zien dyslectici ze gemakkelijk over het hoofd. Bij de meeste regelwoorden (dit zijn woorden waarbij een spellingregel moet worden gebruikt), biedt de voorleesfunctie geen uitkomst, behalve bij de korte klinkerregel. Dit is de regel die de verdubbeling van de medeklinker in een woord bepaalt, bv. in verpakking. Laat dit nou net de regel zijn die veel dyslectische mensen heel lastig vinden. Als een tekst voorgelezen zou worden, zouden die fouten wel opvallen. Op dat moment kunnen deze fouten alsnog worden gecorrigeerd.

Alle voorleesprogramma’s kunnen zelf geschreven teksten hardop voorlezen. Bij de betaalde programma’s is de kwaliteit van de stemmen beter dan bij de gratis programma’s. De meeste professionele programma’s beschikken over één stem per taal: Alleen Kurzweil 3000 heeft meer stemmen per taal. Dat kan van belang zijn als een stem niet bevalt.

Het is zowel mogelijk te laten voorlezen tijdens het schrijven als ná het schrijven. Als iemand het voorlezen tijdens het typen aanzet, vindt er vrij snel feedback plaats. Het is mogelijk het programma zodanig in te stellen dat na één woord, een leesteken (punt, komma etc.) of een alinea gestart wordt met voorlezen. Heel langzame schrijvers vinden feedback na één woord handig; iets snellere schrijvers geven de voorkeur aan feedback na een leesteken of alinea. Er zijn ook dyslectici die de tekst liever laten voorlezen als hij helemaal ‘klaar’ is. Het hangt dus van de gebruiker af welke voorkeur men heeft. Het is daarom verstandig de verschillende mogelijkheden te laten uitproberen.

Toepassing bij verschillende leeftijden en graden van dyslexie
Mensen met een ernstige vorm van dyslexie zullen deze functie heel handig vinden. Ze horen direct of ze woorden hebben weggelaten, letters zijn vergeten of verkeerde letters hebben geschreven. Ook bij jonge kinderen, die nog bezig zijn de basisprincipes van de spelling te leren, zal deze functie goede diensten bewijzen. Dyslectici die ouder zijn, of minder moeite met de spelling hebben, zullen de functie vaak minder waarderen: hij leidt af van het schrijven. Toch kan deze functie om nog een andere reden bruikbaar zijn: doordat de zinnen worden voorgelezen, hoort de dyslecticus weggelaten woorden, verkeerde woordvolgordes en te lange zinnen (dit zijn zgn. syntactische fouten). Dit biedt de dyslecticus een kans om alsnog correcties aan te brengen. Hij of zij is zodoende minder afhankelijk van anderen (om zijn of haar teksten te beoordelen).

Een reactie plaatsen